Πόσο στον παράγοντα της τύχης..;
Πρώην-λάθος άνθρωποι φτιάχνουν ένα παρελθόν.. όχι και τόσο ροζ.. με δυο-τρεις καλές στιγμούλες.. έτσι να ‘χουμε να λέμε στον απογευματινό καφέ με τη χωρισμένη.. δεσμευμένη.. ή έτσι απλά συμβιβασμένη κολλητή μας..
«Μα τώρα εγώ, μετά από τόσα χαστούκια.. τόσα λάθη.. ξέρω τι θέλω.. έχω ανεβάσει τον πήχη.. τα κριτήριά μου..» ξεφωνίζουμε.. οι ξεφωνημένες..
Έτσι για να πέσουμε πιο θριαμβευτικά.. στην επόμενη λάθος επιλογή.. Να κάνουμε πιο πολύ θόρυβο όταν θα σπάμε, τα ωραία κατά τ’ άλλα, μουτράκια μας..
Λίγα φεγγάρια μετά λοιπόν.. σκάει σα φωτοβολίδα ο δικός μας εν δυνάμει πρίγκιπας, ως άλλος «Mr. Big» .. και αναντίρρητα, εμείς.. κυρίες.. επιφυλακτικές.. είπαμε, πολλά τα χαστούκια.. ώσπου περνάει ρε αδερφέ ένα εύλογο χρονικό διάστημα κι αυτός ως εκ θαύματος, όχι δεν έχει μετατραπεί σε βάτραχο.. Επομένως, καιρός είναι κοπελιά, να ξεχάσεις άμυνες και φοβικούς παράγοντες σπιτάκι σου.. αν δε θες να καταλήξεις να κάνεις διάλογο με το σκυλί σου..(κι αυτό αν έχεις.. γιατί με τα ντουβάρια είναι, πώς να το κάνουμε, πιο δύσκολο) και ν’ αφεθείς.. όλα καλά.. όλα ανθηρά λοιπόν και λες… ΕΥΡΗΚΑ! Αυτός είναι..
Ώσπου έρχεται μια ωραία πρωία, κι ενώ εσύ απλώνεις καλά-καλά την αρίδα σου πάνω στο ροζ συννεφάκι που σκαρφάλωσες.. (εντάξει ομολογουμένως πιο δύσκολα από άλλες φορές που πήγαινες με ταχύτητα φωτός εκεί..) αντιλαμβάνεσαι.. ότι «και δε χτυπάει.. το τηλέφωνο….» κι έτσι το θέμα βυθίζεται σε μια ανεξήγητη σιγή ιχθύος.. Εντάξει έχεις τη νοημοσύνη να καταλάβεις ότι δεν έφταιξες σε τίποτα.. μη σε πιάνει το ενοχικό σου σύνδρομο.. έτσι επειδή δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις..
Και καλά θα σου πουν διάφοροι επιτήδειοι.. δεν είχες δει δείγματα; Δεν είχες καταλάβει το παραμικρό ότι.. αυτός θα φερόταν έτσι;
Κι εσύ σκέφτεσαι.. βρε λες; Μα τόσο ηλίθια είμαι;
Υπάρχουν οι γυναίκες λοιπόν που εθελοτυφλούν,
είτε γιατί.. αρνούνται ν’ απομυθοποιήσουν τον κύριο τέλειο που και καλά έχουν δίπλα τους.. (κι ας είναι πασιφανές, ότι είναι ένα ρεμάλι και μισό!)
Είτε γιατί.. έχουν τόσο χαμηλή αυτοπεποίθηση και δε στοχεύουν σε κάτι καλύτερο..
Υπάρχουν ωστόσο και οι ρεαλίστριες που τα έχουν καλά με τον εαυτό τους, έτσι όταν δουν ότι ο άλλος είναι απλά άλλη μια κόπια.. κι ότι δεν αξίζει, πάνε παρακάτω..
Δε σε σώζει και πολύ το να είσαι στις δεύτερες με την έννοια ότι κι αυτές την πατάνε με την ίδια συχνότητα που την πατάνε και οι άλλες.. απλά η αλήθεια είναι ότι έχουν το πλεονέκτημα να ξεπερνάνε πιο εύκολα το τίποτα και να ψάχνουν και πάλι αυτό το κάτι..
Η απογοήτευση είναι αναπόφευκτη.. αλλά το αν θα σταματήσουμε εκεί να σφουγγαρίζουμε το πάτωμα με τα δάκρυα μας για τον εκάστοτε γκόμενο είναι δική μας επιλογή..
Τίποτα απολύτως δε γίνεται τυχαία.. όλα έχουν ένα λόγο.. ένα σκοπό.. ένα μάθημα να μας δώσουν.. όμως την τύχη μας.. εμείς την προκαλούμε.. και της κλείνουμε ή το μάτι.. ή την πόρτα στα μούτρα!! M.H
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου