Καθολικό γεγονός αποτελεί τελικά η οικονομική κρίση που δεσπόζει στις μέρες μας, δυστυχώς, ή οι άντρες ανεξαρτήτου ηλικίας που ακούνε ‘σχέση’ και τρέχουν πιο γρήγορα από το coyote? Μας βλέπετε, σας ελκύει αυτό που βλέπετε και ξέρετε κάτι; Δεν αμφιβάλλουμε.. διαφορετικά δε θα πλησιάζατε. Κάνετε ό,τι μπορείτε, για να μας κερδίσετε, το καταφέρνετε και μετά.. όοοοχι το happy end δεν έρχεται ούτε γρήγορα ούτε ανώδυνα. Εδώ είναι και το σημείο που οι γυναίκες κάνουμε την ανάλυση της ανάλυσης, μηχανορραφούμε, σχεδιάζουμε τακτικές επίθεσης, άμυνας, αντιπερισπασμού για να καταλάβουμε τι έχουν στο μυαλό τους για μας, αυτά τα τόσο πια πολυσύνθετα όντα που λέγονται άνδρες. Τελικά τα πράγματα είναι πολύ απλά.. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένας άνδρας, κάνει δυο βήματα για να έρθει κοντά σε μια γυναίκα και μετά δίνει ένα σάλτο για να φύγει μακριά της κρατώντας ξανά αποστάσεις ασφαλείας και.. φτου κι απ’ την αρχή! Ο πιο απλός, είναι ότι ξενέρωσε, κι εδώ είναι υποχρεωμένος ο monsieur να το ξεκαθαρίσει, υποχρεωμένη είναι κ η όποια βρίσκεται σ’ αυτή τη δυσάρεστη θέση να φύγει με το κεφάλι ψηλά και να μην κοιτάξει πίσω. Όλα κι όλα η αξιοπρέπεια είναι αυτή που μένει. Άλλοι λόγοι και λιγότερο «μονόδρομος» απ’ το να μη γουστάρει πλέον.. είναι οι προτεραιότητες, η καριέρα, αλλά και ο πάντα ανομολόγητος για τους άνδρες, φόβος. Φόβος όχι για να μην τους τυλίξει μια γυναίκα, θέλω να πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του, ούτε θα δεχόταν, ούτε θα επιχειρούσε να κάνει κάτι τέτοιο και οι άντρες, το ξέρουν αυτό καλά. Μιλάω για το φόβο, στις αλλαγές που πιθανόν επιφέρει στη ζωή τους μια σχέση. Οι άνδρες όπως κι ευρύτερα όλοι μας άλλωστε, χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, σε αυτούς που δεν μπορούν χωρίς σχέση, που φοβούνται τη μοναξιά και σε αυτούς που έχουν μάθει μόνοι τους. Τους τελευταίους είναι πιο δύσκολο να τους βγάλεις από το «η οδός γράφει μόνος».. πόσες αντοχές έχει η καθεμία από εμάς, πόσο θεωρεί ότι αξίζει τον κόπο, το χρόνο και το ψυχικό κόστος για κάτι που δεν ξέρει αν θα την οδηγήσει στην ευτυχία, είναι καθαρά υποκειμενικό. Η ζωή είναι μικρή, άνδρες-γυναίκες σήμερα έχουμε πληθώρα επιλογών, ελάχιστες φορές ωστόσο, συναντάμε ανθρώπους οι οποίοι για ανεξήγητο λόγο μπορούν να αλλάξουν τροχιά στη ζωή μας και να μας δώσουν στιγμές απ’ αυτές που θες το ρολόι να σταματήσει εκεί εκεί ακριβώς που κάνουν την αναπνοή να σταματά.. Με λίγα λόγια, ρίσκο.. κι όπως είχε πει ο Τζων Κέννεντυ “when the going gets tough, the tough get going..” (όταν η συνέχεια γίνεται ζόρικη, μόνο οι ζόρικοι συνεχίζουν..) Μ.ΗΠέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ COYOTE
Καθολικό γεγονός αποτελεί τελικά η οικονομική κρίση που δεσπόζει στις μέρες μας, δυστυχώς, ή οι άντρες ανεξαρτήτου ηλικίας που ακούνε ‘σχέση’ και τρέχουν πιο γρήγορα από το coyote? Μας βλέπετε, σας ελκύει αυτό που βλέπετε και ξέρετε κάτι; Δεν αμφιβάλλουμε.. διαφορετικά δε θα πλησιάζατε. Κάνετε ό,τι μπορείτε, για να μας κερδίσετε, το καταφέρνετε και μετά.. όοοοχι το happy end δεν έρχεται ούτε γρήγορα ούτε ανώδυνα. Εδώ είναι και το σημείο που οι γυναίκες κάνουμε την ανάλυση της ανάλυσης, μηχανορραφούμε, σχεδιάζουμε τακτικές επίθεσης, άμυνας, αντιπερισπασμού για να καταλάβουμε τι έχουν στο μυαλό τους για μας, αυτά τα τόσο πια πολυσύνθετα όντα που λέγονται άνδρες. Τελικά τα πράγματα είναι πολύ απλά.. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένας άνδρας, κάνει δυο βήματα για να έρθει κοντά σε μια γυναίκα και μετά δίνει ένα σάλτο για να φύγει μακριά της κρατώντας ξανά αποστάσεις ασφαλείας και.. φτου κι απ’ την αρχή! Ο πιο απλός, είναι ότι ξενέρωσε, κι εδώ είναι υποχρεωμένος ο monsieur να το ξεκαθαρίσει, υποχρεωμένη είναι κ η όποια βρίσκεται σ’ αυτή τη δυσάρεστη θέση να φύγει με το κεφάλι ψηλά και να μην κοιτάξει πίσω. Όλα κι όλα η αξιοπρέπεια είναι αυτή που μένει. Άλλοι λόγοι και λιγότερο «μονόδρομος» απ’ το να μη γουστάρει πλέον.. είναι οι προτεραιότητες, η καριέρα, αλλά και ο πάντα ανομολόγητος για τους άνδρες, φόβος. Φόβος όχι για να μην τους τυλίξει μια γυναίκα, θέλω να πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του, ούτε θα δεχόταν, ούτε θα επιχειρούσε να κάνει κάτι τέτοιο και οι άντρες, το ξέρουν αυτό καλά. Μιλάω για το φόβο, στις αλλαγές που πιθανόν επιφέρει στη ζωή τους μια σχέση. Οι άνδρες όπως κι ευρύτερα όλοι μας άλλωστε, χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, σε αυτούς που δεν μπορούν χωρίς σχέση, που φοβούνται τη μοναξιά και σε αυτούς που έχουν μάθει μόνοι τους. Τους τελευταίους είναι πιο δύσκολο να τους βγάλεις από το «η οδός γράφει μόνος».. πόσες αντοχές έχει η καθεμία από εμάς, πόσο θεωρεί ότι αξίζει τον κόπο, το χρόνο και το ψυχικό κόστος για κάτι που δεν ξέρει αν θα την οδηγήσει στην ευτυχία, είναι καθαρά υποκειμενικό. Η ζωή είναι μικρή, άνδρες-γυναίκες σήμερα έχουμε πληθώρα επιλογών, ελάχιστες φορές ωστόσο, συναντάμε ανθρώπους οι οποίοι για ανεξήγητο λόγο μπορούν να αλλάξουν τροχιά στη ζωή μας και να μας δώσουν στιγμές απ’ αυτές που θες το ρολόι να σταματήσει εκεί εκεί ακριβώς που κάνουν την αναπνοή να σταματά.. Με λίγα λόγια, ρίσκο.. κι όπως είχε πει ο Τζων Κέννεντυ “when the going gets tough, the tough get going..” (όταν η συνέχεια γίνεται ζόρικη, μόνο οι ζόρικοι συνεχίζουν..) Μ.Η
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου